به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، غلامحسین ابراهیمی دینانی،‌ چهره ماندگار فلسفه ایران در برنامه اخیر معرفت شبکه چهارم سیما عنوان کرد:

به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، غلامحسین ابراهیمی دینانی،‌ چهره ماندگار فلسفه ایران در برنامه اخیر معرفت شبکه چهارم سیما عنوان کرد: انسان موجودی است که توان تسخیر و به کار بردن بسیاری از ابزار طبیعت را دارد. انسان می‌تواند آتش را تسخیر کرده و از آن استفاده کند، حتی اگر بسوزد و آسیب ببیند.

وی افزود:‌ علاوه بر این، انسان همیشه به دنبال غذای تازه است منتها تشخیص خوب و بد این غذا را می‌دهد و غذا را بررسی می‌کند بنابراین اینجا با نباتات و سایر موجودات تفاوت پیدا می‌کند.

دینانی با اشاره به اینکه در عالم ملکوت تاریخ معنا ندارد، توضیح داد: خداوند موجودی فرا تاریخی است، فرشتگان و ملکوت تاریخ ندارند، چرا که زمان ندارند، این انسان است که تاریخ دارد. حال اگر زمان بود و انسان نبود، تاریخ معنا نداشت. تاریخ عصاره و ترکیبی از زمان و انسان است. وقایع تاریخی وقایعی است که به دست انسان انجام می‌گیرد و انسان در آنها نقش ایفا می‌کند.

وی با تأکید بر اینکه حوادثی که بشر در آن نقش ایفا می‌کند، هر کدام معنای مهمی در تاریخ دارند، گفت: ردپای انسان در همه این حوادث دیده می‌شود. بنابراین انسان و انسان کامل آیینه تمام نماست. آیینه اجسام را نشان می دهد، آنچه مهم است اینکه انسان آیینه ظهور خداوند تبارک و تعالی است، اگر انسان نبود خداوند در هیچ موجود دیگری نمی‌توانست ظهور و بروز کند.

چهره ماندگار فلسفه ایران گفت: مقام ثبوت تا به مقام اثبات نیاید، بی نتیجه است اگر انسان نبود ظهور حق تعالی ظهور پیدا نمی‌کرد این را با احتیاط می‌گویم اما شاید هم حق تعالی انسان را آفرید تا خود را ظاهر کند.

وی در ادامه گفت: مسئله آیینه خیلی عمیق است من یک زمان در آثار صدرالمتألهین شیرازی دیدم که می‌گفت یکی از عجایب عالم خلقت آیینه است، خداوند توجه کرد که این انعکاس درست و زیبا در این جسم چطور صورت گرفته حال از آن عجیب تر آنکه آیینه وجود انسان است، این آیینه واقعا حقایق عالم را آشکار می‌کند عالم هم از انسان نشأت می‌گیرد اگر انسان نبود عالم برای خود ظاهر نبود طبیعت برای ما ظاهر است برای خودش ظاهر نیست.

دینانی با بیان اینکه خداوند می‌فرماید که «إنی أنا» و این لفظ تنها مخصوص حق تبارک و تعالی است، توضیح داد:‌ اگر انسان عاقل باشد می‌گوید که «من آن هستم که می‌شوم». چرا که انسان حتی یک ثانیه دیگر ممکن است چیز دیگری باشد و معلوم نیست که همانی که الان هست همان هم باقی بماند چرا که در لحظه ممکن است تغییر کند. انسان در یک لحظه ممکن است از کفر به ایمان از ایمان به کفر برود و این هم اتفاق افتاده است. یک نفر با یک کلمه حرف ممکن است کافر شده و با یک کلمه دیگر ایمان بیاورد.

عضو انجمن حکمت و فلسفه با اشاره به اینکه ما دو لحظه در یک حال نداریم، گفت: منتها متوجه این تغییرات نیستیم، اگر دقیق شویم، متوجه می‌شویم، هر چند گاهی حالات ما سنگین می‌شود و ما متوجه آن می‌شویم، بنابراین انسان آن چیزی است که می‌شود ما برای اینکه بدانیم چه می‌شویم مسئولیت خطری همراه با نگرانی داریم.

دینانی در پایان گفت: اینکه انسان ملال انگیز باشد بدتر از آن است که یک لحظه یک اتفاقی بیافتد و بگذرد، تحمل تکرر ملال سخت تر از یک شر لحظه‌ای است. در نهایت انسان همواره باید منتظر حوادث باشد منتها با توکل به خداوند، شجاعت و دریایت می تواند از پس وقایع بربیاید.

انتهای پیام/