خبرگزاری فارس ـ امیرحسین نوری حسامی (کارشناس فرهنگی بلغارستان):‌ عموماً از قدرت نرم اینطور انتظار می‌رود که به جای اینکه نفت بر روی آتش بریز

خبرگزاری فارس ـ امیرحسین نوری حسامی (کارشناس فرهنگی بلغارستان):‌ عموماً از قدرت نرم اینطور انتظار می‌رود که به جای اینکه نفت بر روی آتش بریزد، مشکلات را برطرف سازد. اما در طول سال‌های اخیر، «قدرت نرم ترکیه» که تاکید ویژه‌ای بر موفقیت‌های خود در عرصه بین‌المللی دارد، سخت و حتی بعضاً مداخله‌جویانه تلقی شده است.

وزیر امور خارجه بلغارستان اخیراً در سخنرانی خود اظهار داشت: «روابط بین بلغارستان و ترکیه آنقدر با اهمیت و مهم است که به بحران‌های درون تشکیلاتی یک یا چند حزب بلغاری و یا حتی برخی از اقدامات سیاست مداران بلغارستان و ترکیه وابسته نیست.»

چه عواملی باعث شده‌اند که این مقام رسمی، چنین حرف‌هایی را مطرح کند؟

حضور ترکیه در عرصه سیاسی کشور بلغارستان طی چند ماه اخیر بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. مبارزه بین عقل و دل مسلمانان بلغاری که از سوی ترکیه تغذیه می‌شوند، تشدید شده است.

روابط تنش‌زای بین ترکیه و روسیه که با سقوط هواپیمای روسی از سوی دولت اردوغان به اوج خود رسید، نتیجه معکوس در سیاست‌های داخلی و احزاب سیاسی بلغارستان داشته است؛ به طوریکه این امر اقلیت ترکی- بلغاری موجود کشور را در مقیاس بزرگ نشان می دهد.

میخاییل میکوو (1)، رهبر مخالفین چپ میانه رو و دومین حزب بزرگ بلغارستان، در خصوص ترکیه اینچنین اخطار داد که: بلغارستان در موقعیت فوق العاده‌ای قرار دارد و از این رو اخیرا شاهد فعالانه ترین حضور ترکیه در این منطقه هستیم. وی صحبت‌های خود را چنین ادامه داد که «شاهد مثال این سخن، وقایعی هستند که اخیرا در بلغارستان به وقوع پیوسته‌اند.»

تازه‌ترین ظهور تنش های دو همسایه، بحران نیمه سیاسی است که اخیرا اتفاق افتاد و در پی آن، حوزه بالکان را به شوک برد. اعلامیه‌های دوجانبه‌ای که هر دو طرف بلغار و ترک، دیپلمات کشور دیگری را در آنها به عنوان «شخص غیرقابل قبول» خطاب کرد. تحلیل‌گران غربی تنها به این نکته اشاره کردند که یک دیپلمات بلغاری به اتهام «جاسوسی» از کشور ترکیه اخراج شد.

اما روزنامه حریت چاپ ترکیه (2) چنین توضیح داد که اخراج اوگور امیراوغلو (3)، دیپلمات ترکیه‌ای از کشور بلغارستان، آنکارا را وادار به اقدام متقابل مبنی بر اعلام زورنیستا آپوستولوا (4 ) کاردار اول سفارت بلغارستان در استانبول، به عنوان «شخص غیرقابل قبول» کرده است. در ادامه به طور مختصر در مورد این که چه عاملی باعث بروز این اتفاق شد، توضیح داده خواهد شد؛ اما اول باید دید پایه این اتفاقات چه بوده است.

*بلغارستان و ترکیه، مقایسه‌ای اقتصادی-اجتماعی

بلغارستان اصلا علاقه‌ای ندارد که روابط خوب خود با همسایه قدرتمندش را مختل و یا منقطع کند. باید این نکته را پذیرفت که ترکیه در مقایسه با بلغارستان یک غول به حساب می‌آید. برخلاف اقتصاد بلغارستان که تولید ناخالص ملی نسبتا کم (یا حتی بسیار ناچیز) 128.1 میلیارد دلار آمریکا را در سال 2016 و تا الان از خود ثبت کرده است، تولید ناخالص ملی (5) ترکیه مبلغی معادل 1.641 تریلیون دلار آمریکا با سرانه تولید ناخالص ملی 20888 دلار آمریکا محاسبه شده است.

به طور قطع سرانه تولید ناخالص ملی گزارش شده 17869 دلاری، به جای اینکه واقعیت داشته باشد بیشتر شبیه به یک افسانه است. در واقع به طور میانگین درآمد ماهانه در فقیرترین کشور عضو اتحادیه اروپا فقط 300 یورو است. دو کشور حدود 275 کیلومتر خط مرزی با یکدیگر دارند و هر دو ابراز تمایل کرده اند که در سایه صلح و همکاری دوسویه در کنار یکدیگر مشتاقانه زندگی کنند.

ترکیه و بلغارستان هر دو از جمله متحدان ناتو به حساب می‌آیند و بلغارستان به عنوان عضوی از اتحادیه اروپا، حامی اصلی ترکیه برای ارائه درخواست عضویت این کشور در اتحادیه اروپا به حساب می آید. ترکیه در سال 2012، جز 5 شریک اول تجاری کشور بلغارستان بود. وزارت امور خارجه ترکیه اعلام کرد که حجم مبادلات تجاری دوسویه دو کشور در سالهای 2011 و 2012، رقمی برابر با 2.8 بیلیون دلار آمریکا برآورد شده است.

از لحاظ اجتماعی روابط بین دو کشور ظریف و حساس تلقی می‌شود. در حالیکه جمعیت ترکیه بالغ بر 74 میلیون نفر است، بلغارستان تنها جمعیتی بالغ بر 7 میلیون نفر را در خود جا داده است. روزنامه ترکیه ای زمانه امروز (6) چنین گزارش کرده است که در حال حاضر حدود 300 هزار ترک تبار در بلغارستان زندگی می‌کنند. اما روزنامه حریت برآورد کرده است که «ترک تبارها و گروه‌های مسلمان دیگر تقریبا حدود 13% جمعیت 7 میلیون و 200هزار نفری بلغارستان را تشکیل می دهند» و با این حساب رقم صحیح آنها در حدود 700 هزار نفر است.

این روزنامه با استناد به هسته سنتی حوزه انتخاباتی حزب سیاسی بلغارستان یعنی «جنبش حقوق و آزادی(7)» چنین برآوردی را داشته است. اگرچه احزابی که ماهیت قومیتی یا دینی دارند اسما از سوی قانون اساسی کشور بلغارستان ممنوع الفعالیت هستند، اما به طور سنتی جنبش حقوق و آزادی معرف اقلیت ترک تبار جامعه بلغارستان شناخته شده است.

این جنبش، یکی از میانه روترین احزاب بلغارستان به حساب می آید که در سال 1990 از سوی سیاستمدار با سابقه ترکی به نام احمد دوغا(8) تاسیس شد. در 19 ژاویه 2013، لطفی مستان (9) به عنوان رئیس دوم این جنبش انتخاب شد. روابط نزدیک بین جنبش حقوق و آزادی و خویشاوندی آنها با کشور ترکیه، رازی نیست که بر کسی پوشیده باشد.

*جنبش حقوق و آزادی

در حالیکه ماهیت رهبری سیاسی جنبش حقوق و آزادی همیشه تحت تاثیر تنش‌ها و تقسیمات داخلی بوده است، اما اخیرا این تنش‌ها بیشتر علنی شده‌اند و بیش از پیش به چشم می‌آیند.
در ماه دسامبر سال 2015 و در پی پافشاری دوغان یعنی موسس جنبش، لطفی مستان از قدرت کنار گذاشته شد. طبق گزارش روزنامه حریت، دلیل برکناری مستان این بود که در پی سقوط هواپیمای روسیه توسط ارتش ترکیه، او از اقدام ترکیه حمایت کرده بود.

مستان بعد از این که گفت: «تجاوز روسیه به حریم هوایی ترکیه، برابر است با تجاوز به حق حاکمیت کشورهای عضو ناتو و این در حالی است که اخطارهای رسمی به کرات به روسیه داده شده بود»، مورد خطاب اعضای این جنبش قرار گرفت.

دوغان که روزنامه حریت از او به عنوان «سیاستمدار ارشد و قابل احترام احزاب سیاسی بلغارستان» نام می‌برد، به شدت مستان را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «ما در وضعیت بحرانی قرار داریم، اما از تشخیص مقیاس و عمق این بحران عاجز هستیم. اگر عاقلانه رفتار نکنیم از جمله قربانیان این بحران خواهیم بود که همچون گوشت در مقابل توپ قرار گرفته است. فقط درگیری بالقوه‌ای که بین روسیه و ترکیه به وجود آمده را تصور کنید. آقای مستان، نطق شما یک اشتباه بزرگ تاریخی است.

مستان در جواب، دوغان را به حمایت از روسیه متهم کرد و گفت: «شما نمی‌توانید بگویید عضو ناتو هستید و در عین حال، قدرت روسیه را در بوق و کرنا جار بزنید.»

این حد از اختلاف بین دو رئیس جنبش حقوق و آزادی سر و صدای زیادی را در بین مردم به پا کرد تا جاییکه دومین نفر قدرتمند و بانفوذ سابق این جنبش مجبور شد به سفارت ترکیه در صوفیا اعلام پناهندگی کند. با رخ دادن این اتفاقات، مستان اکنون اعلام کرده است که او در حال تشکیل یک حزب سیاسی لیبرال است و نام آن را نیز «دموکرات های طرفدار پاسخگویی، آزادی و بردباری (10) گذاشته است.

در ادامه مستان چنین وعده کرد که: «حزب ما یک حزب رادیکال در حمایت از ناتو و اتحادیه اروپا خواهد بود.» باید ببینیم آیا دادگاه قانون اساسی بلغارستان اجازه ثبت این حزب را خواهد داد یا اینکه آن را غیرقانونی تلقی خواهد کرد. در صورت تایید حزب و در مرحله بعد، باید دید چه مقدار حمایت انتخاباتی برای این حزب به دست خواهد آمد.  

روزنامه‌های ترکیه‌ای هم این موضوع را تایید کرده‌اند که حمایت‌ها از حزب جدید مستان، از سوی لایه‌های سطح بالای کشور ترکیه صورت می گیرد. برای مثال روزنامه زمانه امروز در مطلبی اینطور اشاره کرده است که «مستان رابطه بسیار نزدیکی با حزب حاکم ترکیه یعنی عدالت و توسعه دارد.» اکثریت و اقلیت مجلس در بلغارستان هر دو بر سر موضوع ایجاد حزب جدید، موضع همسویی دارند.
تِوِتا کاراجانچوا (11)، رئیس اجرایی حزب اکثریت راست میانه روی مجلس بلغارستان گفت که مستان از سوی اطرافیان نزدیک به اردوغان رئیس جمهور ترکیه حمایت می شود. میهیل میکوو (12)، رهبر مخالفین اصلی حزب چپ میانه با اعلام این نکته که «اطلاعاتی در دست است که حزب جدید لطفی مستان از سوی کشور ترکیه مورد حمایت قرار گرفته است» نظر خود را با صدای بلند در صحن علنی مجلس ابراز کرد.

کاراجانچوا همچنین در این مورد اخطار داد که حمایت ترکیه از حزب جدید مستان «برای مناطقی که جمعیت بلغاری تبار مسلمان زیادی دارد، علامتی است تا وفاداری و بیعت حزب خودشان را به موضوعات سیاسی جدید تغییر دهند.» حتی بویکو بوریسف (13) نخست وزیر بلغارستان درباره این موضوع لب به گلایه گشوده بود که از سوی رئیس جمهور و همچنین نخست وزیر کشور ترکیه تحت فشار قرار گرفته است تا در قبال درگیری که درون جنبش حقوق و آزادی اتفاق افتاده بود مداخله کند. بوریسوف در مصاحبه ای که با شبکه خصوصی  bTV بلغارستان داشت گفت که هم رجب طیب اردوغان و هم احد داوود اوغلو از وی خواسته اند تا از لطفی مستان حمایت کند. 

*ابزار و اهداف قدرت نرم

داستان سیاست‌های داخلی بلغارستان با اقدامات دراماتیک بزرگتری در ارتباط بین کشورهای همسایه آن همراه شده است. در 21 فوریه سال جاری، وزارت امور خارجه بلغارستان یک پیغام دیپلماتیک به همتای ترکی خود مبنی بر این تقاضا فرستاد که اوگور امیراوغلو (14) وابسته سیاسی ترک، محل ماموریت خود در دفتر کنسولگری ترکیه در شهر بورگاس را ترک کرده است.

دیپلمات نام برده شده به دخالت در امور داخلی بلغارستان متهم شده بود. امیراوغلو از سال 1997 در شهرهای مختلف کشور ترکیه از قبیل بورسا و ترابازون مشغول به فعالیت بوده است. وی همچنین در سازمان دیانت(15) ترکیه که مسئول رسمی اداره امور دینی این کشور است نیز فعالیت کرده است. او بعدا به عنوان امام جماعت در مسجدی در شهر استراسبورگ فرانسه مشغول به کار شد. وی بعد از بازگشت به ترکیه و تا پایان سال 2015، در منطقه «اورهانیل» شهر بورسا به عنوان مفتی کار کرد. بعد از آن بود که وی به بلغارستان اعزام شد تا به عنوان سرکنسول ترکیه در شهر بورگاس کشور بلغارستان فعالیت خود را آغاز کند.

اینطور به نظر می‌رسید که امیراوغلو قرار است به عنوان یک وابسته مسائل اجتماعی کار کند، اما اینطور ادعا شده است که او بیشتر زمان خود در بلغارستان را صرف مداخله در فعالیت های مذهبی مسلمانان این کشور صرف می کند. روزنامه استاندارد چاپ بلغارستان گزارش کرده است که وابسته سیاسی ترکیه در روند آماده سازی کنفرانسی درباره مسلمانان که در ماه ژانویه برگزار شد مشارکت کرده است.

در این کنفرانس مصطفی حاجی مجددا به عنوان مفتی اعظم مسلمانان بلغارستان انتخاب شد. امیراوغلو همچنین در تحرکات اسلام گرایانه نیز نقش داشته است. روزنامه حریت چنین اظهار داشته است که خبرگزاری های بلغارستان اعلام کرده اند امیراوغلو بر اغلیت بلغاری-ترکی فشار وارد آورده تا حمایت خود از لطفی مستان را ادامه دهند.

از آنجاییکه وزارت امور خارجه بلغارستان از اظهار نظر در این مورد خودداری کرده است، تلویزیون خصوصی Nova TV بلغارستان تصمیم گرفت تا جواب این مسئله را از منابع مختلف جستجو کند و از این رو ندیم گنژیو (16) مدیر شورای مذهبی مسلمانان و مفتی اعظم سابق بلغارستان را برای مصاحبه دعوت کرد.

بنا بر گفته‌های گنژیو، امیراوغلوو کوچکترین عنصر و ناقابل‌ترین شخص ترکیه در دهه 90 است که از سوی سازمان دیانت به بلغارستان فرستاده شده است. مفتی سابق بلغارستان در ادامه مصاحبه تلویزیونی خود گفت: «این مرد در تمامی مساجد حضور یافته و اصرار بر این موضوع داشته است که اردوغان باید در این مساجد مورد تحسین قرار گیرد. وی در مرحله بعدی به مردم اصرار کرده تا به حزب جدید مستان بپیوندند. من اینطور فکر می‌کنم که او عامل و نیروی امنیتی دولت ترکیه است.»

وی در ادامه چنین توضیح داد که: «در تمامی مراکز مسلمانان در بلغارستان، افرادی هستند که با سازمان دیانت ترکیه در ارتباط کامل هستند. این دیپلمات اخراج شده (امیراوغلو) صرفا یک مامور درجه پایین به حساب می آمد و مقامات بلغارستان باید افراد بیشتری از این سازمان را شناسایی و از کشور اخراج کنند.»

*یک قدرت نه چندان نرم

عموما از قدرت نرم اینطور انتظار می رود که به جای اینکه نفت بر روی آتش بریزد، مشکلات را برطرف سازد. اما در طول سال‌های اخیر، قدرت نرم ترکیه که تاکید ویژه‌ای بر موفقیت های خود در عرصه بین المللی دارد، سخت و حتی گاها مداخله جویانه تلقی شده است. درگیری به وجود آمده در جنبش حقوق و آزادی، تصوری اجمالی از اتفاقات و مکانیسم پشت پرده این قدرت نه چندان نرم در سطح روابط داخلی بلغارستان را به نمایش گذاشت.

هم اکنون احزاب مختلفی در بلغارستان برای کسب آرای اقلیت ترک تبارها و مسلمانان در جریان انتخابات رقابت می کنند. نقطه متناقض این اتفاقات این است که به جای اینکه برنامه ها یا سیاست های درون حزبی که به پیشرفت در کسب آراء مردم می انجامد موجب تفرقه افراد حاضر در حزب شود، اینطور به نظر می‌رسد که این مسئله روسیه است که موجبات تفرقه در این حزب را فراهم آورده است.

تمایل بیش از اندازه به روسیه، به جای پرداختن به ملزومات و اولویت‌های انتخاباتی، منعکس کننده نگرانی‌های دولت ترکیه در این خصوص است. به تبع آن متعاقبا به جای فراهم کردن نمایندگان سیاسی مناسب، تقسیمات سیاسی- حزبی به جای از بین بردن یا حداقل کم کردن تنش‌های سیاسی، اجتماعی و دینی، احتمالا آنها را تقویت خواهد کرد.

*واکنش رهبران سیاسی حوزه بالکان به کودتای نافرجام علیه دولت اردوغان

رهبران سیاسی کشورهای حوزه بالکان حمایت خود از رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه را در پی کودتای نافرجام در این کشور اعلام کردند.

نخست وزیر کشور آلبانی در حساب توئیتر خود این پیام را نوشت که: «برای موفقیت تمام عیار در مقابله با کودتاگران در یک شب بسیار سخت، به مردم کشور ترکیه و برادر و دوست با ارزشمان رئیس جمهور اردوغان خوشحال هستم.»

مقامات کشور بلغارستان نیز کودتای نافرجام در کشور ترکیه را محکوم کردند و ابراز داشتند لحظه به لحظه اتفاقات میدانی آن کشور را رصد می کردند.

بویکو بوریسف نخست وزیر بلغارستان در پی ملاقات اضطراری با مقامات اطلاعاتی و وزرای امور خارجی و دفاع کشورش، اظهار امیدواری کرد که راه حلی دموکراتیک و قانونی برای بیرون آمدن از این بحران اتخاذ شود. وی در پایان این نشست چنین گفت که: «همیشه راه های قانونی برای کنار زدن یک دولت از طریق انتخابات از قدرت وجود دارد» و این نکته را اضافه کرد که «صلح، هرگز از مسیر جنگ به دست نخواهد آمد.»

روسن پلونلیف (17])رئیس جمهور بلغارستان نیز در صحبتهای خود اشاره کرد که: «در طول سال‌های گذشته، جمهوری ترکیه همواره همسایه‌ای خوب و شریکی قدرتمند برای بلغارستان به حساب آمده است. ثبات و صلح به اندازه حقوق بشر در ترکیه برای ما ارزش اساسی دارد.»

وزارت امور خارجه بلغارستان از تمامی شهروندان بلغاری که برای تعطیلات در ترکیه به سر می بردند خواست که محل اقامت خود را تا تعیین و تکلیف نهایی امور ترک نکنند و به افرادی که قصد سفر به این کشور را داشتند نیز توصیه کرد که فعلا سفر خود را لغو نمایند. لازم به ذکر است هر سه مرز زمینی بین ترکیه و بلغارستان از سوی طرف ترکی در تمامی شب کودتا بسته شده بود اما بعدازظهر روز بعد همه مرزها مجددا باز شدند.

وزیر امور خارجه کوزوو هم از شهروندان کوزوویی مقیم ترکیه خواست در محل اقامت خود بمانند و از آنجایی که بسیاری از خانواده ها برای گذراندن تعطیلات خود در ترکیه به سر می بردند، دو خط تلفن برای برقراری تماس اضطراری آنان برقرار کرد.

عیسی مصطفی(18) نخست وزیر کوزوو با اعلام حمایت از اردوغان در صفحه فیسبوک خود اینطور نوشت که: «لحظات پر چالشی برای ترکیه سپری می شوند ... امیدوارم به زودی بدون قربانی شدن هیچ فرد بی گناهی شرایط هر چه سریعتر با ثبات شود.»

سفارت کشور مقدونیه در ترکیه به شهروندان خود که عموما به دلیل تعطیلات در آنجا حضور دارند توصیه کرد که در مکان های ایمن بمانند و از حضور در خیابان‌های شلوغ اجتناب کنند.

از آنجاییکه اردوغان در میان جمعیت بوشنیاک کشور بوسنی محبوبیت بالایی دارد، عکس العمل‌ها نسبت به کودتا در این کشور هم بازتاب گسترده ای داشت.

بکیر عزت بگویچ (19) عضو هیئت رئیسه جامعه بوشنیاک حمایت خود از اردوغان، رئیس جمهور قانونی ترکیه را فورا بعد از اخبار مربوط به کودتا چنین اظهار کرد که: «ما از جریانات پیش آمده متعجب هستیم و کل این اتفاقات را ناخوشایند می‌دانیم. این قبیل جریانات که متاسفانه در قدیم هم زیاد دیده شده‌اند، تهدیدی جدی در مسیر توسعه دموکراتیک و واقعی ترکیه هستند. من امیدوار و همچنین دلگرم هستم که این کودتا به سرانجام نخواهد رسید.»

وی در ادامه صحبت‌های خود گفت: «پیغام من برای برادرم اردوغان این است که او از حمایت قوی در بوسنی و در میان ما برخوردار است. پیغام من برای مردم ترکیه این است که از آزادی، دموکراسی و حق انتخاب خود دفاع کنند ... و در کنار رئیس جمهور منتخب خود با قدرت بایستند ... با این کار آنها در طول ساعت‌ها و روزهای آتی از آزادی در ترکیه دفاع کرده اند.»

تعداد زیادی از شهروندان ترکیه‌ای ساکن سارایوو در میدان اصلی شهر قدیم سارایوو تجمع کردند و حمایت خود از رجب طیب اردوغان را در صبح فردای کودتا ابراز داشتند. همچنین طبق گزارش شبکه تلوزیونی منطقه ای TVN1 بوسنی، عصر روز بعد از کودتا نیز تجمع حمایتی دیگری از سوی شهروندان ترک تبار در سارایوو صورت گرفت.

وزارت امور خارجه کرواسی هم به شهروندان خود که در ترکیه حضور داشتند هشدار داد تا عادی شدن شرایط در منازل و هتل های محل اقامت خود باقی بمانند.

الکساندر ووجیچ (20) نخست وزیر صربستان از شهروندان صربی خواست تا حتی المقدور به ترکیه سفر نکنند. وی در صحبت‌های خود گفت: «صربستان امنیت شهروندان خود در ترکیه را در حال حاضر تضمین نمی کند.»

ووجیچ فردای کودتا به خبرنگاران گفت: «صربستان احتمالا هواپیمایی را جهت انتقال شهروندانش به استانبول خواهد فرستاد تا آنها بتوانند به خانه خود برگردند.«

رهبران سیاسی رومانی هم از دولت ترکیه که به صورت کاملا دموکراتیک انتخاب شده بود، تمام قد حمایت کردند. کلاوس یوهانیس (21) رئیس جمهور رومانی اعلام کرد که ترکیه کما فی السابق شریک قدرتمند برای رومانی و همچنین شریک قابل اعتماد برای ناتو باقی خواهد ماند. وی در ادامه گفت: "ثبات در ترکیه بر پایه احترام به اجزای کشور و در راستای اجرای قانون، همچنان عامل کلیدی برای ثبات منطقه و کشورهای اروپایی است.»

داکیان کیولاس (22) نخست وزیر رومانی گفت کشورش در کنار دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا به دنبال بازگشت هر چه سریعتر ترکیه به شرایط قانونی قبل از کودتا است. 

سفارت ترکیه در مونتنگرو نیز اعلام کرد که کودتای نظامی، تلاش برای سرنگونی دولتی است که از مسیرهای کاملا دموکراتیک انتخاب شده است، اما این اقدام از سوی مردمی خنثی شد که به اتحاد و ثبات ایمان داشتند.  

 

[1] Mihail Mikov

[2] Hurriyet Daily News (HDN)

[3]  Ugur Emiroglu

[4] Zornitsa Apostolova

[5]  GDP

[6] Today’s Zaman

[7] Movement for Rights and Freedoms (MRF)

[8] Ahmed Dogan  

[9] Lyutfi Mestan

[10] Democrats for Responsibility, Freedom and Tolerance (DRFT)

[11] Tsveta Karajancheva

[12] Mihail Mikov

[13] Boyko Borisov  

[14] Ugur Emiroglu

[15] Diyanet

[16] Nedim Gendzhev

[17] Rossen Plevneliev

[18] Isa Mustafa

[19]  Bakir Izetbegovic

[20] Aleksandar Vucic

[21] Klaus Iohannis

[22] Dacian Ciolos

انتهای پیام/